7 meubelstukken die zich uitstekend lenen voor een horrorfilm

Naast schilderijen of poppen heeft de wereld ons nog veel veel meer haunted objects die zich uitstekend voor een horrorfilm lenen te bieden. Wat dacht je bijvoorbeeld van deze meubelstukken?

The Dybbuk Box
© Marika Martinella16 CC BY-SA 4.0

Dybbuk box
Het meest bekende verhaal is dat over de Dybbuk box, een wijnkist die er van wordt verdacht het onderdak te zijn van een Dybbuk (een nare demon die je het leven flink zuur maakt als het eenmaal vrij komt). De box werd in 2001 door Kevin Mannis gekocht tijdens de estate sale van een Poolse Holocaust overlevende. Zij schaftte het kistje in Spanje aan, maar hield het in de US in een aparte kamer met de strikte instructies het nooit open te maken. Dat zou al een red flag moeten zijn, toch? Maar nee, Mannis nam het mee naar zijn antiekwinkel, zette het in de kelder, ging een boodschap doen om vervolgens terug te komen bij een vernielde kelder die ineens naar kattenurine stonk. Ok, misschien dan een leuk cadeau voor mijn moeder, moet hij gedacht hebben. Zij kreeg bij overhandiging gelijk een beroerte en kon nog net HATEGIFT duidelijk maken.

Daarna probeerde Kevin de kist nog vier keer kwijt te raken in zijn familie, maar de kist werd steeds teruggebracht vanwege vreemde nachtmerries. Dan maar zelf houden, maar ook hij kreeg nachtmerries en begon schaduwfiguren te zien. Dat was de druppel en de kist ging meteen op eBay. Een student kocht het, maar zette het vanwege slapeloosheid acht maanden later zelf weer te koop. Jason Haxton kocht het kistje en hij maakte er een hele studie van (en werd ziek, hoestte bloed op, stikte en zag vreemde schaduwen en lichten) en samen met allerlei soorten mensen (van wetenschappers tot heksen) de Dybbuk in een soort van ruststand kreeg. Nu heeft Zak van Ghost Adventures de kist in zijn museum in Las Vegas staan (je mag er naar kijken, maar dan moet je wel een formulier tekenen dat het museum niet verantwoordelijk is voor wat er met je tijdens of na het bekijken gebeurt). Lekker overslaan dus. Overigens was de Dybbuk box inspiratie voor The Possesion (2012), maar er kunnen vast engere films over gemaakt worden.

Het stapelbed van familie Tallman
In 1987 kochten Allen en Debby Tallman bij de kringloopwinkel een stapelbed voor hun kinderen. Praktisch, gezellig en niet duur. Na een paar maanden in de kelder te hebben gestaan, werd het bed naar boven gebracht voor gebruik en toen begon de ellende die negen maanden duurde. De kinderen die nooit ziek waren, werden dit ineens wel en de wekkerradio ging uit zichzelf aan en uit of veranderde zelf van kanaal. Daarna zagen de kinderen een heks met rode ogen en vuur in de kamer. De pastoor werd er bij gehaald. Hij was wel zeker van het werk van een demonisch iets en Allan offerde zich op door te zeggen dat de geesten hem maar lastig moesten vallen en niet zijn kinderen. Daar had hij misschien wel wat spijt van, want daarna hoorde hij stemmen (come here, you’re dead), zag hij vuur en werd zijn lunch door de kamer gegooid. Enough is enough en de familie verliet het huis en vernietigde het stapelbed. Sindsdien hebben ze nergens meer last van. Ook de nieuwe familie die nu in hun huis woont, heeft geen last van creepers in de nacht, hoewel de paranormale onderzoekers het gespook wijten aan de grond waar het huis bij in de buurt ligt.

De stoel van Thomas Busby
Thomas Busby; dronkaard, dief, schurk en blijkbaar dol op zijn houten stoel. Eind 1600 vermoorde hij zijn schoonvader. Misschien omdat ze ruzie hadden over hun duistere oplichtzaakjes; misschien over zijn vrouw of omdat zijn schoonvader in zijn stoel zat. Tja…..het is niet helemaal duidelijk. Hij werd hoe dan ook schuldig bevonden en geëxecuteerd. Maar niet voordat hij nog een vloek over zijn geliefde stoel kon uitspreken; iedereen die er op zou zitten, zou snel dood zijn. De stoel kwam terecht in de Busby Stoop Inn en de legende was al snel bekend. Het moordlustige zitmeubel is volgens de verhalen voor meer dan 60 doden verantwoordelijk. Hoe dan? Wat dacht je van de schoorsteenveger die in de stoel ging zitten en daarna door een ‘vriend’ beroofd en vermoord werd? Of al die Tweede Wereldoorlog soldaten die elkaar opjutten om op de houten moordmachine te gaan zitten? Degene die het aandurfden stierven allemaal tijdens de oorlog.

En zo gaat het door met mensen die stoer genoeg waren, maar het allemaal niet na kunnen vertellen. Pas nadat een jonge bouwvakker tijdens zijn pauze op de stoel zat en daarna door het dak zijn dood tegemoet stortte, vond de eigenaar het wel genoeg. Thomas Busby’s geliefde zetel werd naar de kelder verbannen. Maar daar was ook iemand te nieuwsgierig of zoooo moe dat hij ff moest zitten en ook dat liep niet goed af. In 1978 kreeg het Thirsk Museum de stoel. Wel met de hele duidelijke instructie dat er he-le-maal niemand er op kon gaan zitten. En tot op heden houdt het museum zich daar aan; de stoel hangt aan het plafond.

Conjure Chest
©Virginia Cary Hudon/Beverly Maine Kienzle

Conjured chest
Zo’n 150 jaar geleden gaf Jacob Cooley één van zijn slaven, Hosea, de opdracht om een ladekast voor zijn ongeboren zoon te maken. Hosea hard aan het werk, maar het resultaat bleek niet goed genoeg voor meneer Cooley. Hij mishandelde zijn slaaf zo erg dat deze aan zijn verwondingen overleed. Cooley’s andere slaven waren daar natuurlijk niet van gecharmeerd en lieten een vloek op het meubel plaatsten. Het zou niet goed aflopen voor mensen die de ladekast in huis hadden. Dit resulteerde in maar liefst zeventien Jacob Cooley’s afstammelingen die het leven lieten. Het begon met zijn zoon, waar hij het voor liet maken, die een paar maanden na zijn geboorte overleed. Zijn broer kreeg de kast en werd doodgestoken. De andere broer kreeg het vervloekte houtwerk en plaatste het op zijn zolder. Zijn vrouw gaf het aan zijn zus waarop de ellende weer begon en dus ook deze zus en haar man stierven. De ladekast ging naar hun jongste dochter en er stierven nog eens twaalf mensen. Allemaal nadat ze hun kleren er in bewaarden. Daarna volgde een eigenaresse die wel klaar was met de vloek. Ze liet een ‘conjure woman’ de vloek opheffen en begroef het meubelstuk in de tuin. Er viel nog één dode; de conjure woman. In 1976 kreeg het Kentucky History Museum de kast. Daar staat ‘ie al even in een kluis tot er een geschikt moment gevonden wordt om het tentoon te stellen.

belcourt castle chairs
© Arctic Night CC BY-SA 3.0

De stoelen van Belcourt Castle
Belcourt Castle in Newport, Rhode Island is geen uitzondering wat geesten en oude gebouwen betreft. Sterker nog; het barst er van de spoken. Je kan er zelfs een tour boeken om er achter te komen wat hier allemaal huist. Maar naast veel vreemde geluiden, gegil en harnassen die vreemd doen, staan hier ook een aantal stoelen die niet op stoelzitters zitten te wachten. Mensen voelen zich misselijk in de buurt van de stoelen, ze voelen zich ongemakkelijk of elektrisch geladen en als ze in een stoel gaan zitten, dan lijkt het alsof daar al iemand zit. Ook zou er ooit iemand uit de stoel geduwd zijn, omdat de geesten er misschien toen echt genoeg van hadden. Het leuke is dat er weinig tot geen foto’s van deze stoelen te vinden zijn. Mocht je daar ooit komen dan ga maar gewoon nergens op zitten.

Myrtles Plantation spiegel
Niet echt een meubelstuk, maar wel iets om je huis mee te decoreren dus we nemen het mee. Ook de Myrtles Plantation staat bekend om alle geesten die er huizen. De meest bekende zitten vast in de 200 jaar oude spiegel die er hangt. Volgens de verhalen had een slaaf genaamd Chloe een oleandercake gemaakt en doodde zo moeder en twee dochters van de familie waar ze voor werkte. Op de een of andere manier zijn deze drie zielen in de spiegel terecht gekomen. En daar zijn ze niet blij mee. Als je een kijkje gaat nemen, dan kan je handafdrukken zien, viezigheid langs de randen die niemand er af krijgt en misschien wel mensen in hele ouderwetse kleding die vanuit de spiegel naar je terug staren. Maar om gelijk maar even een deel te debunken; volgens de archieven was er nooit een slaaf genaamd Chloe in dienst en zijn de twee dochters gewoon volwassen geworden. Dus wie of wat er ook in de spiegel huist; zij zijn het in ieder geval niet.

Basano vaas
Deze vaas uit de vijftiende eeuw betekent slecht nieuws. Ooit gemaakt als huwelijkscadeau voor een Italiaanse bruid, nu een moordmachine. Ook hier liep het niet goed voor degene die de vaas in zijn of haar bezit had. Het begon met de bruid zelf die op haar huwelijksnacht stervend gevonden met de vaas in haar armen werd en op wraak zwoer. Daarna ging de vaas van familielid naar familielid die allen een mysterieuze dood stierven. Toen vonden ze het wel welletjes en volgens sommigen verdween de vaas en volgens anderen ligt de vaas begraven in heilige grond. Maar een vaas zou een vaas niet zijn als deze niet ineens weer boven water zou komen. En dat gebeurde in 1988 waarna alle eigenaren van de vaas weer op merkwaardige wijze om het leven kwamen. Dat schoot bij de resterende familieleden in het verkeerde keelgat en zij gooiden de vaas uit het raam. Daarmee raakten ze bijna een politieagent en die nam (nadat hij een boete uitschreef) de vaas mee. Op dit moment ligt de vaas ergens begraven. Vrijwel niemand weet waar.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ook wij maken gebruik van cookies. Lees even verder als je daar meer over zou willen weten. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten