Review: Doctor Sleep

Doctor Sleep
©IMDb

Je succesvolle jaren ’80 film hoort er tegenwoordig niet meer bij als je anno 2019 geen sequel, prequel of reboot hebt. Denk aan Blade Runner 2049, The Dark Crystal: Age of Resistance en de nog uit te komen Top Gun: Maverick. Ook Stephen King vond dat The Shining wel een sequel kon gebruiken. Dus schreef hij in 2013 Doctor Sleep waarin we een volwassen Danny volgen. Aan Mike Flanagan (The Haunting of Hill House) de taak om van dit boek het filmvervolg te maken wat The Shining verdient. Maar is hem dat gelukt?

Dan Torrance (Ewan McGregor) heeft het nogal moeilijk na het Overlook Hotel. Nee, het is hem niet in de koude kleren gaan zitten. Drank, drugs en agressie spelen nu een hoofdrol in zijn leven. Dan vertrekt naar Frazier, omdat hij zelf ook wel in ziet dat het zo niet langer kan. Een baantje als verpleger in een hospice en een nieuwe bff in de vorm van Billy (Cliff Curtis) moeten hem er weer bovenop helpen.

Aan de andere kant van het land woont de tiener Abra Stone (Kyliegh Curran) die barst van de ‘shine’. Het lukt haar om een telepathische band met Dan op te bouwen, maar trekt helaas ook de aandacht van The True Knot; een kannibalistische sekte. Onder leiding van Rose the Hat (Rebecca Ferguson) wordt de jacht op Abra geopend om voor altijd van haar shine te kunnen snoepen en zo een soort van onsterfelijk te kunnen worden. Je begrijpt dat Dan dat natuurlijk niet gaat laten gebeuren.

Laten we eerlijk zijn; dit is iets heel anders The Shining. Alle spoken uit het Overlook Hotel zitten opgesloten in mentale kistjes en de creepy mensen die kinderen met ‘krachten’ ontvoeren en hun shine eten staan centraal. Maar dat verhaal is vermakelijk genoeg. Al komt het af en toe wat gehaast en chaotisch over. En dat voor een film van twee uur en 31 minuten. Moet je nagaan hoe lang de speeltijd zou zijn als Flanagan lekker rustig aan had gedaan.

Rebecca Ferguson ‘shinet’ als de slechterik en is meteen ook een inspiratie voor cosplayers die niet zo’n zin hebben om dag en nacht aan een kostuum te werken. Je zet een hoge hoed op en je bent klaar! Ewan McGregor doet het altijd prima, maar haalt het dit keer niet als acteur en als personage bij Kyliegh Curran. Voor het hoofdpersonage is hij een beetje suf (in dit geval dan).

Flanagan laat ons weer prachtige beelden zien, met één scène waar je als ouder van een jong kind liever niet naar wil kijken. Maar de spanning die je zo goed voelde bij The Haunting of Hill House is hier gewoon niet aanwezig. Het blijft allemaal wat vlakjes. Het is een prima film, maar als opvolger van The Shining zou je toch wel wat meer mogen verwachten.

Score: 7,5

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook wij maken gebruik van cookies. Lees even verder als je daar meer over zou willen weten. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten